Çocuklar anne karnından fiziksel olarak doğarken, okula başlamalarıyla psikolojik doğumu başlatırlar. Ve bu doğum da oldukça sancılıdır; sancıyı karmaşık duygular oluşturur. Bu süreçte çocukla birlikte ebeveynler de bu sancıyı çekerler. Ebeveynin kendi duygularını düzenleyebilmesi çocuğun duygularını kapsamasını ve uyum sürecini en az hasarla atlatmasını sağlar.
Ebeveynin somut olarak yapabileceği birkaç adımı da eklemek isterim:
-
Vedalaşmayı kısa tutmak, bir öpücük ve “biraz sonra” ya da “birkaç saat sonra” seni alacağım diyerek ayrılmak.
-
Okula ve öğretmene dair olumlu ifadeler kullanmak:
“Yeni arkadaşların olacak, öğretmenin size oyunlar, yeni bilgiler öğretecek.” -
Duyguları kabul etmek ve kıyaslamamak.
“Bebek gibi ağlıyorsun, Ayşe hiç ağlamıyor” gibi ifadelerden kaçınmak gerekir.
-
Ayrılık sürecini kolaylaştırıcı hikayeler okumak
Avucundaki öpücük, görünmez ip, uçup giden battaniye kitaplarını okuyabilirsiniz. (Akşamları yatarken bir hikayeyi 3 gün üst üste okuyabilirsiniz.)
Duru Çetinkaya Köse